وَإِذۡ فَرَقۡنَا بِكُمُ ٱلۡبَحۡرَ فَأَنجَيۡنَٰكُمۡ وَأَغۡرَقۡنَآ ءَالَ فِرۡعَوۡنَ وَأَنتُمۡ تَنظُرُونَ
و [به یاد آورید] هنگامی را که دریا را برای شما شکافتیم و نجاتتان دادیم، و فرعونیان را غرق ساختیم در حالی که خود نظاره‌گر بودید.
این آیه در جاهای دیگر المیزان
تفسیر آیهٔ ۵۰ سورهٔ بقره، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱، صفحهٔ ۱۸۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/2/50/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان آیات
خدای متعال می‌فرماید: «وَ إِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ»؛ واژهٔ «فَرق» (جداسازی) در برابر «جَمع» (گردآوردن) است، همانند جدایی و پیوند؛ و فرق نهادن در دریا به معنای شکافتن آن است. حرف «باء» در «بِكُمُ» برای بیان سببیت است یا ملابست (همراهی و دربرگیری)؛ یعنی: دریا را به سبب نجات شما شکافتیم، یا به خاطر همراهی و داخل شدنتان در دریا، آن را برایتان از هم گشودیم.