وَٱتَّقُواْ يَوۡمٗا تُرۡجَعُونَ فِيهِ إِلَى ٱللَّهِۖ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا كَسَبَتۡ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ
و از روزی پروا کنید که در آن بهسوی خدا بازگردانده میشوید، سپس به هر کس آنچه انجام داده است بهطور کامل داده میشود و به آنان ستم نخواهد شد.
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بحث علمی) [دربارهٔ ربا
تفسیر آیههای ۲۷۵ تا ۲۸۱ با هم
این [زیانها و پیامدهای تباهکننده] دربارهٔ ربای متداول میان ثروتمندان و تنگدستان بود؛ اما ربایی که میان دیگران جریان دارد — مانند ربای تجاری که اساس کار بانکها و مؤسسات مشابه است، نظیر ربا بر وام و تجارت با آن — کمترین پیامدش این است که از یک سو، اموال را به تدریج به سوی سرمایهٔ رَبَوی میکشاند، و از سوی دیگر موجب افزایشِ [ساختگیِ] سرمایههای تجاری و قدرت گرفتن آنها بیش از واقعیت بیرونیشان میگردد. ادامه در متن کامل
پژوهشگر در مباحث اقتصادی تردید ندارد که تنها انگیزه و علت رواج کمونیسم و پیشرفت مرام اشتراکی، تراکمِ سرسامآور ثروت نزد شماری اندک از افراد، برخورداری چشمگیر آنان از امتیازات زندگی و محروم ماندن دیگران — که اکثریت جامعه را تشکیل میدهند — از ضروریترین نیازهایشان است. ادامه در متن کامل
بحث علمی دیگری) [دربارهٔ ربا
تفسیر آیههای ۲۷۵ تا ۲۸۱ با هم
غزالی در کتاب «الشکر» از احیاء [العلوم] میگوید: «از نعمتهای خدای متعال، آفرینش درهمها و دینارهاست که قوام و پایداری دنیا به آن دو وابسته است. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۲۸۱ سورهٔ بقره، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲، صفحهٔ ۴۲۳ تا ۴۳۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/2/281/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: «وَ اتَّقُوا يَوْماً تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللّٰهِ...» (و از روزی پروا کنید که در آن به سوی خدا بازگردانده میشوید...). این آیه فرجام و جمعبندیِ آیات ربا با همهٔ احکام و پاداش و کیفرهای موجود در آن است؛ از راه یادآوریِ عمومیِ روز قیامت با برخی از ویژگیهای متناسب با این جایگاه، که یادآوریِ آن، جانها را برای تقوای الهی و پرهیز از حرامهای او در زمینهٔ حقوق مردم — که زندگی بر آن استوار است — آماده میسازد. و آن یادآوری این است که پیش روی شما روزی است که در آن به سوی خدا بازگردانده میشوید، سپس به هر کس آنچه به دست آورده به تمام و کمال داده میشود و به آنان ستم نخواهد شد.
اما معنای این بازگشت — با اینکه ما از خدا پنهان و غایب نیستیم — و معنای این پرداخت کامل، انشاءالله در تفسیر سورهٔ انعام خواهد آمد.
و گفته شده است که این آیه: «وَ اتَّقُوا يَوْماً تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللّٰهِ ثُمَّ تُوَفّٰي كُلُّ نَفْسٍ مٰا كَسَبَتْ وَ هُمْ لَا يُظْلَمُونَ» (و از روزی پروا کنید که در آن به سوی خدا بازگردانده میشوید، سپس به هر کس آنچه به دست آورده تمام پرداخت میشود و به آنان ستم نمیرود)، آخرین آیهای است که بر پیامبر خدا (ص) نازل شد، و روایاتی که بر این مطلب دلالت دارد در بحث روایی آینده خواهد آمد.
بحث روایی
و در کتاب «الدر المنثور» از راههای متعدد از ابنعباس، سُدّی، عطیهٔ عوفی، ابوصالح و سعید بن جُبَیر روایت شده است که آخرین آیهای که از قرآن نازل گشت، کلام خدای متعال بود: «وَ اتَّقُوا يَوْماً تُرْجَعُونَ فِيهِ» (بقره: ۲۸۱؛ و از روزی پروا کنید که در آن بازگردانده میشوید) تا پایان آیه.