وَلَا تَشۡتَرُواْ بِعَهۡدِ ٱللَّهِ ثَمَنٗا قَلِيلًاۚ إِنَّمَا عِندَ ٱللَّهِ هُوَ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ
و پیمان خدا را به بهایی ناچیز مفروشید؛ بیشک آنچه نزد خداست برای شما بهتر است، اگر بدانید.
تفسیر آیهٔ ۹۵ سورهٔ نحل، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۲، صفحهٔ ۳۳۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/16/95/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ لاٰ تَشْتَرُوا بِعَهْدِ اللّٰهِ ثَمَناً قَلِيلاً إِنَّمٰا عِنْدَ اللّٰهِ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ» (و پیمان خدا را به بهایی اندک نفروشید؛ همانا آنچه نزد خداست برای شما بهتر است، اگر بدانید). در کتاب «مفردات» آمده است: «كل ما يحصل عوضا عن شيء فهو ثمنه» (هر چیزی که در عوضِ چیزی به دست آید، بهای آن است). پایان.
ظاهر این است که آیه، پس از دستورِ پیشین به وفاداری به پیمان، از شکستن عهد نهی میکند تا اهمیت جایگاه آن را نشان دهد؛ درست همانطور که نظیرش دربارهٔ شکستن سوگندها گذشت. این آیه مطلق (فراگیر و بدون قید) است و مقصود از «عهد خدا»، هر پیمانی است که با خدا بسته شود، بدون هیچ قیدی. همچنین به قرینهٔ پایان آیه، مراد از «خریدن بهایی اندک در برابر آن» این است که پیمان را با چیزی از مال و متاع ناچیز دنیا معاوضه کنند و برای رسیدن به آن، پیمان را بشکنند؛ ازاینرو آن کالای دنیایی را «ثمن» (بها) نامید، چراکه همانگونه که گذشت، عوض و جایگزین قرار گرفته است. بقیهٔ عبارتهای آیه نیز روشن است.