تفسیر آیهٔ ۴ سورهٔ شرح

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ رَفَعْنٰا لَكَ ذِكْرَكَ » (و نام و آوازه‌ات را برایت بلند گردانیدیم). بلندآوازه ساختنِ یاد و نام پیامبر (رفع ذکر)، بالا بردن آن فراتر از جایگاه یاد و نام دیگر مردمان است، و خدای سبحان این کار را دربارهٔ ایشان انجام داد؛ و از جلوه‌های بلندآوازه ساختن نام پیامبر این است که خداوند نام ایشان (ص) را قرین و همراه نام خود قرار داد؛ به گونه‌ای که نام او همراه نام پروردگارش در دوگانهٔ شهادتین — که اساس دین خداست — آمده است، و بر هر مسلمانی واجب است که هر روز در نمازهای پنج‌گانهٔ واجب، نام او را در کنار پروردگارش یاد کند. همچنین از لطافت‌های کلام این است که در این دو آیه، «بلند ساختن» (رفع) پس از «فرو نهادن و برداشتن» (وضع) جای گرفته است.

بحث روایی

و در همان کتاب، ابویعلی، ابن‌جریر، ابن‌منذر، ابن‌ابی‌حاتم، ابن‌حبان، ابن‌مردویه و ابونعیم در «الدلائل»، از ابوسعید خُدری از پیامبر خدا (ص) روایت کرده‌اند که فرمود: جبرئیل نزد من آمد و چنین گفت:

«پروردگارت می‌فرماید: آیا می‌دانی چگونه نامت را بلندآوازه کردم؟ گفتم: خدا داناتر است. فرمود: هرگاه از من یاد شود، تو نیز با من یاد می‌شوی.»