مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ
که پروردگارت هرگز تو را رها نکرده و بر تو خشم نگرفته است،
تفسیر آیهٔ ۳ سورهٔ ضحی، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۳۱۰ تا ۳۱۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/93/3/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « مٰا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ مٰا قَليٰ » (پروردگارت تو را رها نکرده و دشمن نداشته است). «تودیع» به معنای رها کردن و واگذاشتن است، و «قِلی» (با کسر قاف) به معنای بغض یا شدتِ کینه و دشمنی است. این آیه، جوابِ سوگند است؛ و تناسبِ روشنایی روز و تاریکی شب با فرود آمدن وحی و درنگِ آن آشکار است.
بحث روایی
و در همان کتاب، دربارهٔ سخن خدای متعال: « وَ مٰا قَليٰ » فرمود: «تو را دشمن نداشت [و ناخشنود نشد]».