وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ
و سوگند به شب هنگامی که آرام گیرد و فراگیر شود،
تفسیر آیهٔ ۲ سورهٔ ضحی، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۳۱۰ تا ۳۱۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/93/2/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱ و ۲ با هم
خدای متعال میفرماید: « وَ الضُّحيٰ وَ اللَّيْلِ إِذٰا سَجيٰ » (سوگند به آغاز روز و گسترش آفتاب، و سوگند به شب آنگاه که آرام گیرد و فراگیر شود)؛ این دو عبارت سوگند هستند. و «ضحی» ــ بر پایهٔ آنچه در مفردات [راغب] آمده ــ به معنای گسترش نور خورشید و امتداد روز است، و آن هنگام از روز را نیز به همین نام خواندهاند. «سُجوّ شب» نیز آرامشِ آن است و آن هنگامی است که تاریکیاش همهجا را فرا میگیرد.
بحث روایی
تفسیر آیههای ۱ و ۲ با هم
در تفسیر قمی، دربارهٔ سخن خدای متعال: « وَ الضُّحيٰ » آمده است: «هنگامی که خورشید بالا میآید» و دربارهٔ « وَ اللَّيْلِ إِذٰا سَجيٰ » فرمود: «هنگامی که تاریک میشود».