وَصَدَّقَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ
و وعدهٔ نیکوتر [خدا] را باور داشت،
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۵ تا ۷ با هم
خدای متعال میفرماید: « فَأَمّٰا مَنْ أَعْطيٰ وَ اتَّقيٰ وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنيٰ فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْريٰ » (اما هر کس [در راه خدا] بخشید و پروا پیشه کرد، و [وعدهٔ] نیکو را باور داشت، به زودی او را برای [عاقبت و راهی] آسان آماده میسازیم). این آیات، بیان تفصیلیِ پراکندگیِ تلاشهای آنان و تفاوت آثار آن تلاشهاست.
تفسیر آیههای ۵ و ۶ با هم
حاصل معنای این دو آیه آن است که انسان به خدا، پیامبرش و روز واپسین ایمان داشته باشد و مال را در راه خدا و به امید ثوابی انفاق کند که خدا بر زبان پیامبرش وعده فرموده است.
بحث روایی
تفسیر آیههای ۵ تا ۱۱ با هم
یعنی همان درخت خرما؛ « وَ اتَّقيٰ وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنيٰ » (و پروا پیشه کرد و پاداش نیکوتر را باور داشت)، که همان پاداش وعدهدادهشده نزد پیامبر خدا (ص) است؛ «فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرىٰ -إلى قوله- تَرَدّىٰ» (پس بهزودی راه آسان [بهشت] را برایش هموار میسازیم — تا آنجا که میفرماید: — تَرَدّىٰ [در هلاکت و آتش سقوط کند]). ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۱ تا ۱۱ با هم
میگویم: قمی نیز این روایت را در تفسیر خود به صورت مرسل (بدون ذکر سلسلهٔ راویان) و مضمر (با ضمیر بدون نام بردن صریح از معصوم) روایت کرده است، ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۶ سورهٔ لیل، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۳۰۲ تا ۳۰۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/92/6/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
و سخن او: « وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنيٰ » (و [وعدهٔ] نیکو را باور داشت)؛ «حُسنی» صفتی است که به جای موصوف نشسته، و ظاهر این است که در تقدیر «بالعِدَةِ الحُسني» (به وعدهٔ نیکو) باشد؛ و آن همان پاداشی است که خدای متعال در برابر انفاق به خاطر وجه کریمش وعده داده است. این امر همان تصدیق رستاخیز و ایمان به آن است؛ و لازمهاش نیز ایمان به یگانگی خدای متعال در ربوبیت (پروردگاری) و الوهیت (معبود بودن)، و همچنین ایمان به رسالت است؛ زیرا رسالت، راه رسیدن وعدهٔ پاداش الهی است.