تفسیر آیهٔ ۷ سورهٔ لیل

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و سخن خدای متعال: « فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْريٰ » (پس به زودی او را برای [عاقبتی] آسان آماده می‌سازیم)؛ «تيسير» به معنای مهیا کردن و آماده‌سازی است، و «يُسریٰ» حالتی است که در آن آسانی باشد و دشواری در آن راه نداشته باشد. توصیف آن خصلت و حالت به آسانی، با نوعی مَجاز همراه است. بنابراین، مراد از آسان ساختن او برای یُسری، یا توفیق‌دادن به او برای کارهای شایسته است—با هموار کردن آن کارها بر او بدون هیچ سختی—یا اینکه او را به سبب کارهای نیکی که انجام می‌دهد، برای زندگی سعادتمندانه نزد پروردگارش و ورود به بهشت آماده گرداند؛ و وجه دوم نزدیک‌تر [به سیاق] است و با آنچه از وعده‌های معهود در قرآن شناخته شده، انطباق روشن‌تری دارد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۵ تا ۷ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « فَأَمّٰا مَنْ أَعْطيٰ وَ اتَّقيٰ وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنيٰ فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْريٰ » (اما هر کس [در راه خدا] بخشید و پروا پیشه کرد، و [وعدهٔ] نیکو را باور داشت، به زودی او را برای [عاقبت و راهی] آسان آماده می‌سازیم). این آیات، بیان تفصیلیِ پراکندگیِ تلاش‌های آنان و تفاوت آثار آن تلاش‌هاست.

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۵ تا ۱۱ با هم

یعنی همان درخت خرما؛ « وَ اتَّقيٰ وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنيٰ » (و پروا پیشه کرد و پاداش نیکوتر را باور داشت)، که همان پاداش وعده‌داده‌شده نزد پیامبر خدا (ص) است؛ «فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرىٰ -إلى قوله- تَرَدّىٰ» (پس به‌زودی راه آسان [بهشت] را برایش هموار می‌سازیم — تا آنجا که می‌فرماید: — تَرَدّىٰ [در هلاکت و آتش سقوط کند]). ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۱ تا ۱۱ با هم

می‌گویم: قمی نیز این روایت را در تفسیر خود به صورت مرسل (بدون ذکر سلسلهٔ راویان) و مضمر (با ضمیر بدون نام بردن صریح از معصوم) روایت کرده است، ادامه در متن کامل