سورهٔ ۹۲ · جلد ۲۰ المیزان

تفسیر آیهٔ ۲ سورهٔ لیل

والنهار إذا تجلى

سورهٔ ۹۲ · آیهٔ ۲

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ

و سوگند به روز آن‌گاه که آشکار و روشن می‌گردد،

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ النَّهٰارِ إِذٰا تَجَلّٰي » (و سوگند به روز آن‌گاه که آشکار شود)؛ این بر «اللیل» عطف شده است، و «تجلّی» آشکار شدنِ چیزی پس از پنهان بودنش است. دربارهٔ تعبیر از وصفِ شب با فعل مضارع و از وصفِ روز با فعل ماضی، آنجا که فرموده است: « يَغْشيٰ » و « تَجَلّٰي »، پیش‌تر در تفسیر آغاز سورهٔ گذشته وجهی برای آن بیان شد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۱ تا ۱۱ با هم

می‌گویم: قمی نیز این روایت را در تفسیر خود به صورت مرسل (بدون ذکر سلسلهٔ راویان) و مضمر (با ضمیر بدون نام بردن صریح از معصوم) روایت کرده است، ادامه در متن کامل

ادامهٔ تفسیر در متن کامل ←

تفسیر آیهٔ ۲ سورهٔ لیل، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۳۰۲ تا ۳۰۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/92/2/

گزارش خطا در ترجمهٔ این آیه

تفسیرهای دیگر

برو به تفسیر معنوی