تفسیر آیهٔ ۲ سورهٔ شمس

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ الْقَمَرِ إِذٰا تَلاٰهٰا »؛ این عبارت به خورشید عطف شده و ضمیر به آن بازمی‌گردد، و سوگند به ماه است در حالی که از پیِ خورشید می‌رود. مقصود از در پی آمدنِ خورشید، اگر نور گرفتنِ ماه از آن باشد، این حالتی همیشگی است؛ و اگر طلوعِ آن پس از غروب خورشید باشد، سوگند به ماه از زمان هلال بودنش تا هنگام ماه کامل (بدر) شدنش است.