وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا
سوگند به خورشید و گسترش نور آن،
تفسیر آیهٔ ۱ سورهٔ شمس، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۹۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/91/1/
والشمس وضحىها
وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا
سوگند به خورشید و گسترش نور آن،
تفسیر آیهٔ ۱ سورهٔ شمس، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۹۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/91/1/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « وَ الشَّمْسِ وَ ضُحٰاهٰا »؛ در کتاب «مفردات» آمده است: «ضحی» یعنی گسترده شدن نور خورشید و بالا آمدن روز، و آن هنگام از روز را نیز به همین نام خوانده‌اند؛ پایان سخن راغب. ضمیر در «ضحاها» به خورشید برمی‌گردد و در این آیه، سوگند به خورشید و گسترش نور آن بر زمین است.