فَقَالَ لَهُمۡ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقۡيَٰهَا
پس فرستادهٔ خدا به آنان گفت: «شترِ خدا و نوبت آبشخورش را واگذارید [و به آن گزندی مرسانید]!»
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۱۱ تا ۱۵ با هم
این آیه و آیه‌های پس از آن تا پایان سوره، شاهدی عینی و تثبیتِ مطلبی است که پیش‌تر گذشت، یعنی کلام الهی: « قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكّٰاهٰا » (رستگار شد آن‌که آن را پاکیزه ساخت...). ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۳ سورهٔ شمس، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۹۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/91/13/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « فَقٰالَ لَهُمْ رَسُولُ اللّٰهِ نٰاقَهَ اللّٰهِ وَ سُقْيٰاهٰا » (پیامبر خدا به آنان گفت: شتر خدا و نوبت آبش را واگذارید). مراد از «رسول الله» (پیامبر خدا)، صالح(ع) پیامبر قوم ثمود است، و عبارت « نٰاقَهَ اللّٰهِ » برای هشدار (تحذیر: بازداشتن از تعرّض) منصوب شده و عبارت « وَ سُقْيٰاهٰا » بر آن عطف گردیده است.
معنای آیه این است که صالح با پیامی از جانب خداوند به آنان گفت: از شتر خدا و نوبت آبش پروا کنید و مبادا با کشتنِ آن یا بازداشتنش از نوبتِ آب نوشیدنش، به آن گزندی برسانید. خداوند این داستان را در سورهٔ هود و دیگر سوره‌ها به تفصیل بیان کرده است.