لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ
که بیتردید ما انسان را در رنج و سختی آفریدهایم.
تفسیر آیهٔ ۴ سورهٔ بلد، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۹۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/90/4/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسٰانَ فِي كَبَدٍ »؛ «بهراستی ما انسان را در رنج و سختی آفریدیم». «کَبَد» به معنای رنج و زحمت است و این جمله، جواب قسم به شمار میآید. دربرگرفته شدنِ آفرینش انسان با رنج، و احاطهٔ زحمت و مشقت بر همهٔ شئون زندگی او، بر هیچ خردمندی پوشیده نیست؛ چرا که او هیچ نعمتی از نعمتهای دنیا را نمیجوید مگر آنکه آن را یکسره پاکیزه و کاملاً گوارا میخواهد، اما به هیچ نعمتی دست نمییابد مگر آنکه آمیخته با ناگواریهای زندگی و همراه با تحمل سختی و رنج است؛ افزون بر آنکه بلاهای روزگار به او میرسد و پیشامدهای ناگوارِ ناگهانی گریبانش را میگیرد.