تفسیر آیهٔ ۱۷ سورهٔ بلد

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « ثُمَّ كٰانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ تَوٰاصَوْا بِالصَّبْرِ وَ تَوٰاصَوْا بِالْمَرْحَمَهِ » (سپس از کسانی باشد که ایمان آورده و یکدیگر را به شکیبایی سفارش کرده و به مهرورزی سفارش نموده‌اند). «مرحمه» مصدر میمی از رحمت است، و «تواصی به صبر» سفارش کردنِ یکدیگر به شکیبایی بر طاعت خداست، و «تواصی به مرحمت» سفارش کردنِ یکدیگر به مهر و مهربانی با اهل فقر، نیازمندی و بیچارگی است.

این جمله، یعنی سخن خدای متعال: « ثُمَّ كٰانَ »، بر سخن او: « اِقْتَحَمَ » معطوف است و تقدیر چنین می‌شود: «فلا اقتحم العقبة و لا كان من الذين آمنوا...» (نه به گردنه درآمد و نه از کسانی شد که ایمان آوردند...)؛ و سخنان دیگری نیز دربارهٔ آن گفته شده که فایده‌ای در آن‌ها نیست.