فَإِن رَّجَعَكَ ٱللَّهُ إِلَىٰ طَآئِفَةٖ مِّنۡهُمۡ فَٱسۡتَـٔۡذَنُوكَ لِلۡخُرُوجِ فَقُل لَّن تَخۡرُجُواْ مَعِيَ أَبَدٗا وَلَن تُقَٰتِلُواْ مَعِيَ عَدُوًّاۖ إِنَّكُمۡ رَضِيتُم بِٱلۡقُعُودِ أَوَّلَ مَرَّةٖ فَٱقۡعُدُواْ مَعَ ٱلۡخَٰلِفِينَ
پس اگر خداوند تو را بهسوی گروهی از آنان بازگرداند و از تو برای بیرونآمدن [به سوی جنگ] اجازه خواستند، بگو: «هرگز با من بیرون نخواهید آمد و هرگز همراه من با هیچ دشمنی نخواهید جنگید؛ زیرا شما نخستین بار به خانهنشینی راضی شدید، پس همراه با بازماندگان بنشینید.»
تفسیر آیهٔ ۸۳ سورهٔ توبه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۹، صفحهٔ ۳۵۹ تا ۳۶۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/9/83/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « فَإِنْ رَجَعَكَ اللّٰهُ إِليٰ طٰائِفَهٍ مِنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوكَ لِلْخُرُوجِ » (پس اگر خدا تو را بهسوی گروهی از آنان بازگرداند و از تو برای بیرون آمدن اجازه خواستند...) تا آخر آیه؛ مراد از خانهنشینی در «نخستین بار»، تخلف از بیرون رفتن در نخستین باری است که بر عهدهشان بود بیرون بروند و نرفتند، و چنانکه سیاق نشان میدهد شاید همان جنگ تبوک باشد.
و مراد از «خالفین»، کسانی هستند که به مقتضای طبع خود [از جهاد] بازمیمانند، مانند زنان، کودکان، بیماران و زمینگیران؛ و گفته شده است: کسانیاند که بدون عذر تخلف کردهاند؛ و نیز گفته شده است: «خالفون» همان اهل فسادند؛ و باقیِ آیه روشن است.
در سخن خدای متعال که: « فَإِنْ رَجَعَكَ اللّٰهُ إِليٰ طٰائِفَهٍ مِنْهُمْ » (پس اگر خدا تو را بهسوی گروهی از آنان بازگرداند...)، نشانهای است بر اینکه این آیه و آنچه در سیاقِ پیوستهٔ آن از آیات پیشین و پسین قرار دارد، در زمانی نازل شد که پیامبر خدا (ص) هنوز در سفر بود و به مدینه بازنگشته بود؛ و آن سفر، همان سفر تبوک بود.