يُرِيدُونَ أَن يُطۡفِـُٔواْ نُورَ ٱللَّهِ بِأَفۡوَٰهِهِمۡ وَيَأۡبَى ٱللَّهُ إِلَّآ أَن يُتِمَّ نُورَهُۥ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡكَٰفِرُونَ
می‌خواهند نور خدا را با دهان‌هایشان خاموش کنند، ولی خدا جز این نمی‌خواهد که نور خود را به کمال برساند، هرچند کافران ناخشنود باشند.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۲۹ تا ۳۵ با هم
این آیات به نبرد با اهل کتاب—از میان کسانی که امکان دارد با دریافت جزیه (مالیات ویژهٔ اهل کتاب در جامعه اسلامی) به حضورشان ادامه دهند—فرمان می‌دهد و مواردی از انحرافات اعتقادی و عملی آنان از حق را برمی‌شمارد. ادامه در متن کامل
تفسیر آیه‌های ۳۲ و ۳۳ با هم
در این دو آیه، ترغیب مؤمنان به پیکار با اهل کتاب و اشاره به واجب بودن آن بر آنان کاملاً آشکار است؛ چراکه این دو آیه دلالت دارند بر اینکه خدا گسترش این دین را در جهان بشری اراده فرموده است، پس تلاش و مجاهدت در این راه گریزناپذیر است؛ و نیز اهل کتاب می‌خواهند این نور را با دهان‌هایشان خاموش سازند، پس باید با آنان پیکار کرد تا یا نابود شوند یا با پرداخت جزیه و پذیرش فروتنی باقی بمانند؛ همچنین خدای پاک و منزه جز کامل ساختنِ نور خویش را نمی‌پذیرد، و اراده دارد این دین را بر دیگر ادیان پیروز گرداند. از این رو پیروزی نهایی به خواست خدا به سود مؤمنان و بر ضد دشمنانشان خواهد بود؛ پس سزاوار نیست سست شوند و اندوهگین گردند، در حالی که اگر مؤمن باشند، برترند.
تفسیر آیهٔ ۳۲ سورهٔ توبه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۹، صفحهٔ ۲۳۷ تا ۲۴۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/9/32/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: «يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللّٰهِ بِأَفْوٰاهِهِمْ...» (می‌خواهند نور خدا را با دهان‌هایشان خاموش کنند...) تا پایان آیه. «إطفاء» به معنای فرونشاندن و خاموش کردن آتش یا نور است، و حرف باء در عبارت « بِأَفْوٰاهِهِمْ » (با دهان‌هایشان) برای بیان ابزار یا سببیت است.
یادکردن از «دهان‌ها» بدین جهت است که دمیدن برای فرونشاندن نورها و چراغ‌ها، با دهان انجام می‌گیرد. در مجمع‌البیان آمده است: «این سخن از شگفتی‌های بیان است؛ به ویژه با خوار شمردن جایگاه آنان و ناچیز دانستن مکرشان که در آن نهفته است؛ زیرا دهان تنها در نورهای کم‌فروغ اثر می‌گذارد، نه در مشعل‌های بزرگ و درخشان». پایان سخن مجمع‌البیان.
در کشّاف آمده است: «مَثَلِ حالِ آنان در تلاش برای باطل کردن نبوت محمد(ص) با تکذیب خویش، مانند حال کسی است که بخواهد بر نوری بزرگ که در کرانه‌های جهان پراکنده شده فوت کند—نوری که خدا می‌خواهد آن را بیفزاید و در درخشش و تابندگی به والاترین مرتبه برساند—تا با دمیدنِ خویش آن را خاموش کند و یکسره بپوشاند». پایان سخن کشّاف. این آیه به وضعیت دعوت اسلامی و آنچه کافران در پی آن‌اند اشاره می‌کند، و دربردارندهٔ وعده‌ای دلنشین است که خدا نور خود را کامل خواهد ساخت.