وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي
و در بهشت من وارد شو!
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۲۹ و ۳۰ با هم
خدای متعال می‌فرماید: « فَادْخُلِي فِي عِبٰادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي » (پس در زمرهٔ بندگانم درآی و به بهشت من وارد شو)؛ این کلام، فرع و نتیجه‌ای است بر سخن پیشین که: « اِرْجِعِي إِليٰ رَبِّكِ » (به سوی پروردگارت بازگرد)، و دلالت دارد بر اینکه صاحبِ نفس مطمئنه، در شمار بندگان خدا و دارای مقام بندگی است.
بحث روایی
تفسیر آیه‌های ۲۷ تا ۳۰ با هم
و در «کافی»، با سندش از سُدَیر صیرفی روایت شده است که گفت: به امام صادق (ع) عرض کردم: فدایت شوم ای پسر پیامبر خدا! ادامه در متن کامل
فرمود: «و پیامبر خدا (ص)، امیرالمؤمنین، فاطمه، حسن، حسین و امامان از نسل آنان (ع) برایش مجسم می‌شوند؛ پس به او گفته می‌شود: اینان پیامبر خدا، امیرالمؤمنین، فاطمه، حسن، حسین و امامان (ع) هستند که همراهان و همنشینان تواند.» ادامه در متن کامل
فرمود: «پس چشمانش را می‌گشاید و می‌نگرد؛ آن‌گاه نداکننده‌ای از سوی پروردگار عزت جانش را ندا می‌دهد و می‌گوید: «يا أيتها النفس المطمئنه إلى محمد و أهل بيته-ارجعي إلى ربك راضيه بالولايه مرضيه بالثواب-فادخلي في عبادي يعني محمدا و أهل بيته-و ادخلي جنتي-» (ای جانِ آرام‌گرفته به محمد و اهل‌بیت او! ادامه در متن کامل
می‌گویم: این معنا را قمی در تفسیر خود و برقی در «محاسن» نیز روایت کرده‌اند. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۳۰ سورهٔ فجر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۸۵ تا ۲۸۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/89/30/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
و در سخن او: « وَ ادْخُلِي جَنَّتِي » (و به بهشت من وارد شو)، جایگاه و قرارگاهش مشخص شده است. همچنین در اضافه شدنِ «بهشت» به ضمیر متکلم (من)، شرافتی ویژه وجود دارد؛ و در کلام خدای متعال، اضافه شدن بهشت به ذات پاک و مقدسش جز در همین آیه یافت نمی‌شود.