تفسیر آیهٔ ۲۹ سورهٔ فجر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و این از آن روست که او چون به پروردگارش آرامش و اطمینان یافت، از ادعای استقلال دست کشید و به آنچه از سوی پروردگارش حق است خشنود شد؛ ازاین‌رو ذات، صفات و افعال خود را مِلک طِلق (خالص و بی‌چون‌وچرای) پروردگارش دید، و در آنچه او مقدر فرمود و حکم راند، و نیز در آنچه امر و نهی کرد، جز همان را نخواست که پروردگارش اراده کرده بود. این امر، همان ظهور بندگی کامل در بنده است؛ بنابراین در کلام خدای متعال: « فَادْخُلِي فِي عِبٰادِي » (پس در زمرهٔ بندگانم درآی)، تثبیت و تأیید مقام بندگی آن نفس نهفته است.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۲۹ و ۳۰ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « فَادْخُلِي فِي عِبٰادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي » (پس در زمرهٔ بندگانم درآی و به بهشت من وارد شو)؛ این کلام، فرع و نتیجه‌ای است بر سخن پیشین که: « اِرْجِعِي إِليٰ رَبِّكِ » (به سوی پروردگارت بازگرد)، و دلالت دارد بر اینکه صاحبِ نفس مطمئنه، در شمار بندگان خدا و دارای مقام بندگی است.

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۲۷ تا ۳۰ با هم

و در «کافی»، با سندش از سُدَیر صیرفی روایت شده است که گفت: به امام صادق (ع) عرض کردم: فدایت شوم ای پسر پیامبر خدا! ادامه در متن کامل

فرمود: «و پیامبر خدا (ص)، امیرالمؤمنین، فاطمه، حسن، حسین و امامان از نسل آنان (ع) برایش مجسم می‌شوند؛ پس به او گفته می‌شود: اینان پیامبر خدا، امیرالمؤمنین، فاطمه، حسن، حسین و امامان (ع) هستند که همراهان و همنشینان تواند.» ادامه در متن کامل

فرمود: «پس چشمانش را می‌گشاید و می‌نگرد؛ آن‌گاه نداکننده‌ای از سوی پروردگار عزت جانش را ندا می‌دهد و می‌گوید: «يا أيتها النفس المطمئنه إلى محمد و أهل بيته-ارجعي إلى ربك راضيه بالولايه مرضيه بالثواب-فادخلي في عبادي يعني محمدا و أهل بيته-و ادخلي جنتي-» (ای جانِ آرام‌گرفته به محمد و اهل‌بیت او! ادامه در متن کامل

می‌گویم: این معنا را قمی در تفسیر خود و برقی در «محاسن» نیز روایت کرده‌اند. ادامه در متن کامل