تفسیر آیهٔ ۱۳ سورهٔ فجر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذٰابٍ » (پس پروردگارت تازیانهٔ عذاب را بر سرشان فرو ریخت). فرو ریختنِ آب امری شناخته‌شده است، و تعبیر فرو ریختنِ تازیانهٔ عذاب کنایه از عذاب کردنِ پی‌درپی، پیاپی و بسیار سخت است؛ نکره آمدنِ «عذاب» نیز برای بزرگ‌داشت (و نشان دادن شدت و هولناکیِ آن) است.

معنای آیه این است که: پروردگارت در پیِ سرکشی و تباهکاری بسیارِ هر یک از این طغیانگران فسادانگیز، عذابی سخت، پی‌درپی، پیاپی و توصیف‌ناپذیر بر آنان فرود آورد.