يَخۡرُجُ مِنۢ بَيۡنِ ٱلصُّلۡبِ وَٱلتَّرَآئِبِ
که از میان صُلب (پشت) و ترائب (استخوانهای سینه) بیرون میآید.
تفسیر آیهٔ ۷ سورهٔ طارق، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۶۰ تا ۲۶۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/86/7/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَ التَّرٰائِبِ » (که از میان پشت و استخوانهای سینه بیرون میآید). «صُلْب» به معنای پشت (ستون فقرات) است، و «ترائب» جمعِ «تریبه» و به معنای استخوان سینه است.
سخنان مفسران درباره این آیه و آیه پیش از آن بسیار گوناگون و شگفتانگیز است، و ظاهر آن است که مراد از عبارت:
« بَيْنِ الصُّلْبِ وَ التَّرٰائِبِ » (میان پشت و استخوانهای سینه)، آن بخش از بدن است که میان دو دیواره استخوانهای پشت و استخوانهای سینه جای گرفته است [یادداشت منبع: ۱) مراغی در تفسیر خود ذیل این آیه، از برخی پزشکان توجیهی دقیق و علمی برای این آیه آورده است؛ هرکس مایل است به آن مراجعه کند].
بحث روایی
و در همان کتاب دربارهٔ سخن خدای متعال: « يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَ التَّرٰائِبِ » (که از میان صلب و استخوانهای سینه بیرون میآید) آمده است که فرمود: «صلب» [مربوط به] مرد است و «ترائب» [مربوط به] زن، و آن همان سینهاش میباشد.
میگویم: این روایت گذشته از مضمَر بودنش (ذکر نشدن نام معصوم در سند) و مرسَل بودنش (افتادگی در سلسلهٔ راویان)، خالی از اشکال نیست.