تفسیر آیهٔ ۱۷ سورهٔ طارق

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « فَمَهِّلِ الْكٰافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْداً » (پس کافران را مهلت ده و اندکی به آنان فرصت ببخش). «تمهیل» و «إمهال» هر دو به یک معناست، با این تفاوت که باب تفعیل («مَهِّلْ») بر تدریج دلالت دارد و باب افعال («أَمْهِلْ») مهلت دادنِ یکباره را می‌رساند؛ و «رويد» به معنای اندک است.

معنا این است که: اکنون که از سوی آنان نیرنگ است و از سوی من نیز تدبیری علیه آنان با همان ابزار نیرنگشان، و در حالی که خداوند بر کار خویش چیره است، پس در کارشان شکیبایی پیشه کن و دربارهٔ آنان شتاب مورز؛ اندکی درنگ کن که به‌زودی آنچه بدان وعده داده شده‌اند به سراغشان خواهد آمد، و هر آنچه آمدنی است، نزدیک است.

و در اینکه ابتدا با فعلِ «مهل» تعبیر آورده که در تدریج ظهور دارد و سپس با قیدِ «رويداً» به «أمهل» تعبیر کرده که بر مهلت دفعی و یکباره دلالت دارد، ظرافت و لطافت آشکاری نهفته است.