كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ
کتابی است نوشتهشده و رقمخورده.
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۷ تا ۱۰ با هم
خدای متعال میفرماید: « كَلاّٰ إِنَّ كِتٰابَ الفُجّٰارِ لَفِي سِجِّينٍ وَ مٰا أَدْرٰاكَ مٰا سِجِّينٌ كِتٰابٌ مَرْقُومٌ وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ »؛ واژهٔ «کلا» بازداشتن و ردعی است — چنانکه گفتهاند — از آنچه بر آن بودند، یعنی کمفروشی و غفلت از رستاخیز و حسابرسی. ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۷ تا ۹ با هم
و حاصل سخن آنکه سجّین، سرنوشتی حتمی علیه آنان و مقرر برای آنهاست که کاملاً آشکار، مشخص و به دور از هرگونه ابهام است.
اشکالی ندارد که بنا بر این معنا، کتاب ظرفِ کتاب دیگری باشد (کتابی درون کتابی دیگر قرار گیرد)؛ زیرا این از قبیل ظرف بودنِ کل برای جزء است و در این امر هیچ اشکالی نیست. بنابراین «سجّین» کتابی جامع خواهد بود که سرنوشتِ حتمیِ فاجران (بدکاران) و دیگر سزاوارانِ عذاب در آن نوشته شده است.
تفسیر آیههای ۷ تا ۱۰ با هم
این برداشتی است که تدبّر در این چهار آیه به دست میدهد؛ آیاتی که سیاقی یگانه و پیوسته دارند و اجزای آنها با یکدیگر کاملاً هماهنگ است. ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۷ و ۹ با هم
و دیگر سخن مفسران اینکه: عبارتِ « كِتٰابٌ مَرْقُومٌ » (کتابی رقمخورده و مشخص) بیان و تفسیری برای «سجّین» نیست، بلکه تفسیری برای همان کتابی است که در آیهٔ « إِنَّ كِتٰابَ الفُجّٰارِ » (بیتردید کتاب بدکاران...) ذکر شده است.
تفسیر آیههای ۶ تا ۱۰ با هم
و همچنین سخن آنان که: آیهٔ « وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ » (وای در آن روز بر تکذیبکنندگان!) به آیهٔ « يَوْمَ يَقُومُ النّٰاسُ لِرَبِّ الْعٰالَمِينَ » (روزی که مردم برای پروردگار جهانیان برمیخیزند) پیوسته است و سه آیهٔ میانِ این دو آیه، جملهٔ معترضه (میانجمله) هستند. ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۷ تا ۱۰ با هم
اگر در این گفتهها تأمل کنی، خواهی یافت که بسیاری از آنها سخنانی دلبخواهی و ادعاهایی محض و بیدلیل است. ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۷ تا ۹ با هم
افزون بر این، این سخنان سیاقِ یگانه و پیوستهٔ آیات را برهم میزند؛ سیاقی که با سیاقِ یگانه و پیوستهٔ چهار آیهٔ آینده در توصیفِ «کتاب نیکوکاران» (ابرار) همتراز است. ازاینرو سخن را با پرداختن به یکایک این گفتهها و نقد آنها به درازا نمیکشانیم.
بحث روایی
تفسیر آیههای ۷، ۸، ۹، ۱۸، ۱۹، ۲۰ و ۲۱ با هم
و در «اصول کافی» به سند خود از ابوحمزهٔ ثمالی روایت کرده است که گفت: از امام باقر (ع) شنیدم که میفرمود: ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۷ تا ۱۰ با هم
«و خلق قلوب عدونا من سجين-و خلق قلوب شيعتهم مما خلقهم منه-و أبدانهم من دون»؛ «و دلهای دشمنان ما را از سجین آفرید، و دلهای پیروانشان را از همان چیزی پدید آورد که خودِ آنان را از آن خلق کرد، و بدنهایشان را از مرتبهای فروتر [از آن آفرید]؛» «ذلك،قلوبهم تهوي إليهم لأنها خلقت مما خلقوا منه-»؛ «دلهایشان به سوی آنان… ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۷، ۸، ۹، ۱۰، ۱۸، ۱۹، ۲۰ و ۲۱ با هم
میگویم: مانند این حدیث در «اصول کافی» از طریق دیگری از ثمالی از امام باقر (ع) روایت شده است؛ و در «علل الشرائع» نیز با سندی مرفوع (سندی که راویان میانیاش افتادهاند) از زید شحام از امام صادق (ع) همانند آن نقل شده است. ادامه در متن کامل
و این احادیث ــ چنانکه میبینی ــ آنچه را پیشتر در معنای این آیات آوردیم، تأیید میکنند. ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۷ تا ۹ با هم
و در کتاب «الدر المنثور»، ابنمبارک از سعید بن مسیّب روایت کرده است که گفت: سلمان و عبدالله بن سلام با یکدیگر دیدار کردند؛ پس یکی از آن دو به دیگری گفت: «اگر پیش از من از دنیا رفتی، با من دیدار کن و مرا از آنچه پروردگارت با تو کرده است باخبر ساز، و اگر من پیش از تو مردم، با تو دیدار میکنم و به تو خبر میدهم». عبدالله گفت: «چگونه چنین چیزی ممکن است؟» گفت: «آری، بیگمان ارواح مؤمنان در برزخی از زمین قرار دارند و به هر جا که بخواهند میروند، ولی جانِ کافر در سجّین (جایگاه پست و تنگ دوزخیان) است»؛ و خدا داناتر است.
تفسیر آیهٔ ۹ سورهٔ مطففین، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۳۱ تا ۲۳۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/83/9/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
و عبارت « كِتٰابٌ مَرْقُومٌ » خبر برای مبتدای محذوفی است که ضمیر برگردنده به «سجّین» است، و این جمله بیانی برای سجّین به شمار میرود. و «کتاب» در اینجا نیز به معنای مکتوب است از کتابت به معنای قضا و تثبیت؛ و «مرقوم» از ریشهٔ «رقم» است. راغب گفته است: «رقم خط درشت و پررنگ است، و گفته شده نقطهگذاری و روشن کردن کتاب است»، و کلام خدای متعال:
« كِتٰابٌ مَرْقُومٌ » بر هر دو وجه حمل شده است (پایان سخن راغب). و معنای دوم برای این مقام مناسبتر است؛ بنابراین، اشاره به این است که آنچه برای آنان رقم خورده، آشکار است و هیچ ابهامی در آن نیست؛ یعنی این قضا حتمی است و تخلفناپذیر.