تفسیر آیهٔ ۱۳ سورهٔ مطففین

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « إِذٰا تُتْليٰ عَلَيْهِ آيٰاتُنٰا قٰالَ أَسٰاطِيرُ الْأَوَّلِينَ » (چون آیات ما بر او خوانده شود، می‌گوید: افسانه‌های پیشینیان است). به قرینهٔ « تُتْليٰ » (خوانده می‌شود)، مراد از آیات، آیه‌های قرآن است. «اساطیر» نیز همان افسانه‌ها و نوشته‌های ساختگیِ گذشته است و منظور از آن، سخنان بی‌پایه و باطل امت‌های پیشین است. معنای آیه این است که هرگاه آیات قرآن — که آنان را از گناه برحذر می‌دارد و به رستاخیز و جزا بیم می‌دهد — بر او خوانده شود، می‌گوید: این‌ها سخنان باطل و افسانه‌اند.