تفسیر آیهٔ ۳۷ سورهٔ عبس

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

دلیل بر این معنا، این سخنِ پس از آن است: « لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ » (در آن روز، هر کس از آنان گرفتاری‌ای دارد که او را [از توجه به دیگری] بس است)؛ یعنی گرفتاری‌اش به اندازه‌ای است که او را از پرداختن به هر کس دیگری بازمی‌دارد.

بحث روایی

در «مجمع البیان» از عطاء بن یسار از سوده، همسر پیامبر (ص)، روایت شده است که گفت: پیامبر خدا (ص) فرمود: «مردم [در قیامت] پابرهنه، برهنه و ختنه‌نشده (غُرْلاً) برانگیخته می‌شوند [یادداشت منبع: ۱) «الغُرْل» با غین معجمه، جمع «أغرل» و به معنای ختنه‌نشده است.]، عرق دهان‌بندشان می‌گردد و به نرمهٔ گوششان می‌رسد.» [سوده] گفت:

گفتم: ای پیامبر خدا، وای از این شرمساری! آیا چون آن روز فرا رسد، برخی از ما به دیگری می‌نگرد؟ فرمود: «مردم از این کارها بازداشته و گرفتارترند»؛ و پیامبر خدا (ص) این آیه را تلاوت فرمود: « لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ » (در آن روز، هر کس را کاری است که او را به خود مشغول می‌دارد).

در «تفسیر القمی» دربارهٔ سخن خداوند: « لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ » آمده است: فرمود: مشغله و گرفتاری‌ای است که او را از دیگران بازمی‌دارد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۷ تا ۴۲ با هم

این آیات—چنان‌که می‌بینید—با سیاقی یکدست، مانع از پیوستگی با آیات پیش از خود نیستند؛ هرچند برخی گفته‌اند به سبب دیگری نازل شده‌اند که بیان آن خواهد آمد. ادامه در متن کامل