وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ
چهرههایی در آن روز روشن و درخشاناند،
تفسیر آیهٔ ۳۸ سورهٔ عبس، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۰۵ تا ۲۱۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/80/38/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۳۸ تا ۴۲ با هم
بنابراین، پردهپوشیِ انسان بر تدبیر پروردگارش و ناسپاسی در برابر نعمت او شگفتآور است؛ چرا که به راستی انسان بسیار ستمکار و ناسپاس است. ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۱۷ تا ۴۲ با هم
این آیات—چنانکه میبینید—با سیاقی یکدست، مانع از پیوستگی با آیات پیش از خود نیستند؛ هرچند برخی گفتهاند به سبب دیگری نازل شدهاند که بیان آن خواهد آمد. ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۳۸ و ۳۹ با هم
خدای متعال میفرماید: « وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَهٌ ضٰاحِكَهٌ مُسْتَبْشِرَهٌ » (در آن روز، چهرههایی رخشانند، خندان و شادمانند)؛ این آیه بیانگر تقسیمشدنِ مردم در آن روز به دو دستهاند: اهل سعادت و اهل شقاوت؛ و اشاره به این است که آنان از نشانههای چهرهشان شناخته میشوند. «إسفار» چهره، درخشندگی و روشنشدن آن از سرِ شادی و سرور است، و «استبشار» آن، شکفتگی و شادابی چهره به سبب دیدن اموری است که مژده و نوید خوش در آن وجود دارد.