فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ
پس هنگامی که آن بانگ گوش‌خراش و سهمگین فرا رسد،
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۱۷ تا ۴۲ با هم
این آیات—چنان‌که می‌بینید—با سیاقی یکدست، مانع از پیوستگی با آیات پیش از خود نیستند؛ هرچند برخی گفته‌اند به سبب دیگری نازل شده‌اند که بیان آن خواهد آمد. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۳۳ سورهٔ عبس، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۰۵ تا ۲۱۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/80/33/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « فَإِذٰا جٰاءَتِ الصَّاخَّهُ » (پس هنگامی که آن بانگِ کرکننده فرارسد)؛ اشاره است به فرجام تدبیرِ فراگیر و پروردگاریِ یادشده برای انسان، از آن جهت که در این تدبیر، فرمانی الهی برای بندگی نهفته است که انسان یا آن را به جا می‌آورد یا به جا نمی‌آورد؛ و آن فرجام، روز قیامت است که در آن، پاداش و کیفر کارهای انسان به تمام و کمال داده می‌شود.
و «الصاخة» بانگ بسیار سهمگینی است که از شدت خود گوش‌ها را کر می‌کند، و مقصود از آن، دمیدن در صور است.