ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ
سپس هرگاه بخواهد، او را برمی‌انگیزد.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۱۷ تا ۲۳ با هم
این آیات نفرینی بر انسان و ابراز شگفتی از زیاده‌روی او در کفر ورزیدن به ربوبیت پروردگارش است؛ و اشاره‌ای است به سرگذشت پیدایش و بقای او، چرا که انسان در آفرینش و تدبیر، مالک هیچ چیزی برای خود نیست؛ بلکه خدای پاک و منزه است که او را از نطفه‌ای ناچیز آفرید و سامان بخشید، سپس راه را برایش هموار کرد، آنگاه او را میراند و در گور نهاد، و سپس هر زمان که بخواهد او را برمی‌انگیزد. ادامه در متن کامل
تفسیر آیه‌های ۱۷ تا ۴۲ با هم
این آیات—چنان‌که می‌بینید—با سیاقی یکدست، مانع از پیوستگی با آیات پیش از خود نیستند؛ هرچند برخی گفته‌اند به سبب دیگری نازل شده‌اند که بیان آن خواهد آمد. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۲۲ سورهٔ عبس، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۰۵ تا ۲۰۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/80/22/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « ثُمَّ إِذٰا شٰاءَ أَنْشَرَهُ » (سپس هرگاه بخواهد، او را زنده برمی‌انگیزد). در مجمع‌البیان آمده است: «الإنشار» زنده‌کردن برای تصرف و فعالیت پس از مرگ است، مانند گشودن جامه پس از درهم‌پیچیدن آن؛ پایان سخن. پس مراد از آن، رستاخیز و برانگیختن است هرگاه خدا بخواهد، و در آن اشاره‌ای است به اینکه رستاخیز ناگهانی رخ می‌دهد و هیچ‌کس جز خدای متعال از زمان آن آگاه نیست.