فَحَشَرَ فَنَادَىٰ
پس [قوم خود را] گرد آورد و بانگ برداشت،
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۵ تا ۲۶ با هم
خدای متعال میفرماید: « هَلْ أَتٰاكَ حَدِيثُ مُوسيٰ » (آیا داستان موسی به تو رسیده است؟). ادامه در متن کامل
در این داستان، برای مشرکانی که رستاخیز را انکار میکردند و این انکار را دستاویزی برای رد کردن دعوت دینی ساخته بودند، پند و هشداری است؛ زیرا اگر معاد در کار نباشد، تشریع دین و احکام الهی معنایی نخواهد داشت. ادامه در متن کامل
گذشته از همهٔ اینها، در این داستان برهانی بر وقوع رستاخیز و پاداش و کیفر وجود دارد؛ چرا که هلاکت فرعون و لشکریانش با آن نابودی هولناک، دلیلی روشن بر حقانیت رسالت موسی از سوی خدا به سوی مردم است. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۲۳ سورهٔ نازعات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۱۸۶ تا ۱۸۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/79/23/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « فَحَشَرَ فَنٰاديٰ » (پس [مردم را] گرد آورد و ندا درداد)؛ «حشر» به معنای گردآوردن مردم با شتاب و هیاهو است، و مراد از آن، گردآوردن مردمِ سرزمینش است؛ چنانکه نتیجهگیری و ترتیبِ این کلام بر آن نیز بر همین معنا دلالت دارد که: « فَنٰاديٰ فَقٰالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْليٰ » (پس ندا داد و گفت: من پروردگار برتر شمایم)؛ چرا که او برای همهٔ اهل کشورش ادعای پروردگاری داشت، نه برای گروهی خاص از آنان.
و برخی گفتهاند: مراد از حشر، گردآوردن ساحران است؛ به دلیل سخن خدای متعال که: «فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِي الْمَدٰائِنِ حٰاشِرِينَ» (پس فرعون گردآورندگانی را به شهرها فرستاد؛ شعراء: ۵۳) و کلام دیگرش که: «فَتَوَلّٰي فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهُ ثُمَّ أَتيٰ» (پس فرعون پشت کرد و نیرنگ خود را گرد آورد و سپس آمد؛ طه: ۶۰). اشکال این دیدگاه آن است که هیچ دلیلی وجود ندارد که مراد از حشر در این آیه، دقیقاً همان مقصود از حشر و جمع در آن دو آیه باشد.