أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ
آیا آنگاه که استخوانهایی پوسیده و پوک شدیم؟
تفسیر آیهٔ ۱۱ سورهٔ نازعات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۱۸۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/79/11/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « أَ إِذٰا كُنّٰا عِظٰاماً نَخِرَهً » (آیا هنگامی که استخوانهایی پوسیده شدیم [بازگردانده میشویم]؟). تکرار پرسش برای تأکید بر بعید دانستن [رستاخیز] است؛ زیرا اگر زنده شدن پس از مرگ، دور از ذهن مینمود، با فرض پوسیدگی استخوانها و متلاشی شدن اجزا، دور از ذهنتر خواهد بود. و «نَخَر» (با دو فتحه) به معنای فرسودگی و متلاشی شدن است؛ گفته میشود: «نَخِرَ العَظمُ يَنخَرُ نَخَراً فَهُوَ ناخِرٌ وَ نَخِرٌ» (استخوان پوسید، میپوسد، پوسیدنی، پس آن استخوان پوسیده و فرسوده است).