وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبٗا
و آسمان گشوده می‌شود و به صورت درهایی درمی‌آید.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بحث روایی
تفسیر آیه‌های ۱۹ و ۲۰ با هم
در تفسیر قمی دربارهٔ کلام خدا: « وَ فُتِحَتِ السَّمٰاءُ فَكٰانَتْ أَبْوٰاباً » (و آسمان گشوده می‌شود و درهایی پدید می‌آید) آمده است: درهای بهشت‌ها گشوده می‌شود؛ و دربارهٔ کلام او: « وَ سُيِّرَتِ الْجِبٰالُ فَكٰانَتْ سَرٰاباً » (و کوه‌ها به حرکت درمی‌آیند و سرابی می‌شوند) فرمود: کوه‌ها مانند سرابی می‌شوند که در بیابان می‌درخشد.
تفسیر آیهٔ ۱۹ سورهٔ نبا، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۱۶۶ تا ۱۷۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/78/19/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « وَ فُتِحَتِ السَّمٰاءُ فَكٰانَتْ أَبْوٰاباً » (و آسمان گشوده شود و درهایی [پدیدار] گردد)؛ و در نتیجه، جهان انسان به جهان فرشتگان پیوند می‌یابد.
برخی گفته‌اند: تقدیر جمله چنین است: «پس آسمان دارای درهایی می‌شود»؛ و برخی گفته‌اند: «در آن راه‌هایی پدید می‌آید، در حالی که پیش از آن چنین نبوده است». اما هیچ‌یک از این دو وجه خالی از ادعای بی‌دلیل نیست؛ پس باید در آن اندیشید.