تفسیر آیهٔ ۱۰ سورهٔ نبا

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبٰاساً » (و شب را پوششی قرار دادیم)؛ یعنی پوششی که با تاریکیِ خود، دیدنی‌ها را می‌پوشاند، همان‌گونه که لباس، تن انسان را در بر می‌گیرد. این پوشش، سببی الهی است که انسان را به دست کشیدن از کار و تلاش، روی آوردن به آرامش و سکون، و بازگشت به سوی خانواده و خانه فرامی‌خواند.

و از برخی مفسران نقل شده است که مقصود از لباس بودنِ شب، این است که شب مانند جامه‌ای برای روز است که بیرون آوردنِ روز از آن را آسان می‌سازد؛ ولی سستیِ این سخن چنان‌که می‌بینی آشکار است.

بحث روایی

و در تفسیر قمی، دربارهٔ سخن خدای متعال: « وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبٰاساً » (و شب را پوششی قرار دادیم) آمده است: «يلبس على النهار» (بر روز پوشانده می‌شود).

می‌گویم: شاید مقصود این است که شب آنچه را روز آشکار می‌سازد پنهان می‌دارد، و آنچه را روز نمایان می‌کند می‌پوشاند.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۶ تا ۱۶ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهٰاداً » (آیا زمین را آرامگاهی هموار نساختیم؟)؛ این آیه تا پایان یازده آیه، در قالب استدلال و برهان بر اثبات رستاخیز و پاداش و کیفر و حتمی بودن این خبر بزرگ بیان شده است؛ و لازمهٔ اثبات آن، درستیِ این کلام است که فرمود: ادامه در متن کامل

بیان استدلال: جهان مشهود با زمین و آسمانش، شب و روزش، نسل‌های پی‌درپیِ انسان و نظام جاری و تدبیر استوار و دقیقی که در امور آن حاکم است، محال است بازیچه‌ای بیهوده و بدون هدفی پایدار و ماندگار باشد. ادامه در متن کامل

بنابراین، این آیات هم‌معنا با این سخن خدای متعال است: «وَ مٰا خَلَقْنَا السَّمٰاءَ وَ الْأَرْضَ وَ مٰا بَيْنَهُمٰا بٰاطِلاً ذٰلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنَ النّٰارِ أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّٰالِحٰاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجّٰارِ» (… ادامه در متن کامل

از سخنان برخی مفسران برمی‌آید که این آیات برای اثبات قدرت الهی بیان شده است، و اینکه آفرینش دوباره همانند آفرینش نخستین است و آن‌که بر آفرینش آغازین تواناست بر بازگرداندن و اعادهٔ آن نیز توانایی دارد. ادامه در متن کامل