إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٞ
که بیگمان آنچه بدان وعده داده میشوید، حتماً رخ دادنی است.
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
سخنی دربارهٔ سوگندهای خدای متعال در قرآن
تفسیر آیههای ۱ تا ۷ با هم
از ظرافتهای شگفتانگیزِ بیان در این شش آیه آن است که در عینِ دربرداشتنِ سوگند برای تأکید بر خبرِ آمده در جواب، دلیلی بر خودِ مضمونِ جواب—یعنی وقوع جزای وعدهدادهشده—نیز دربردارند؛ زیرا تدبیر پروردگاری که سوگند به آن اشاره دارد (یعنی فرستادن فرشتگانِ چون تندباد وزنده، گشودن صحیفهها، جدا ساختن حق از باطل، و القای ذکر بر پیامبر)، تدبیری است که جز با وجود تکلیف الهی سامان نمیپذیرد، و تکلیف هم جز با حتمی بودن روزی که برای پاداش و کیفر آماده شده—و در آن نافرمان و فرمانبردار از میان مکلفان جزا داده میشوند—به کمال نمیرسد. ادامه در متن کامل
پس همان تدبیری که خدای متعال برای تأکید بر وقوع جزای وعدهدادهشده به آن سوگند خورده، خود عیناً دلیلی بر وقوع آن است؛ گویی فرموده است: «به این دلیل سوگند یاد میکنم که آنچه بر آن دلالت دارد، حتماً رخدادنی است.» ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۷ سورهٔ مرسلات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۱۴۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/77/7/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « إِنَّمٰا تُوعَدُونَ لَوٰاقِعٌ » (همانا آنچه وعده داده میشوید، حتماً رخدادنی است). این آیه جواب سوگند است؛ «ما» موصوله (به معنای «آنچه») است و خطاب به عموم انسانهاست. مراد از آنچه وعده داده میشوید، روز قیامت با همهٔ کیفرها و پاداشهای آن است؛ و واژهٔ «واقع» از «کائن» (پدیدآینده) رساتر است، زیرا بویی از استقرار و ثبات دارد. معنای آیه این است که آنچه خداوند از رستاخیز و کیفر و پاداش به شما وعده داده است، بیگمان تحقق خواهد یافت.