أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ
آیا انسان گمان میکند که هرگز استخوانهایش را گرد نخواهیم آورد؟!
تفسیر آیهٔ ۳ سورهٔ قیامه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۱۰۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/75/3/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « أَ يَحْسَبُ الْإِنْسٰانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظٰامَهُ » (آیا انسان میپندارد که هرگز استخوانهایش را گرد نخواهیم آورد؟). «حُسبان» به معنای پنداشتن و گمانبردن است، و گردآوردن استخوانها کنایه از زندهکردن پس از مرگ است. این پرسش نیز برای سرزنش و توبیخ است و معنای آیه روشن است.