تفسیر آیه ۳۰ سوره مدثر با معنی | تفسیر روان المیزان

خدای متعال می‌فرماید: « عَلَيْهٰا تِسْعَهَ عَشَرَ »؛ یعنی نوزده نگهبان بر آن گماشته شده‌اند که عهده‌دار عذاب مجرمانند. در اینجا مبهم گذارده شده و تصریح نشده است که آیا از فرشتگانند یا جز آنان؛ ولی آنچه از آیات قیامت برمی‌آید — و آیهٔ بعدی نیز به آن تصریح می‌کند — این است که آنان از فرشتگانند.

برخی از مفسران چنین برداشت کرده‌اند که ممیّزِ (معدود و مشخص‌کنندهٔ) عبارتِ « تِسْعَهَ عَشَرَ »، کلمهٔ «فرشته» است؛ سپس گفته‌اند: «آیا نمی‌بینی عرب‌ها با آنکه اهل فصاحت و زبان‌آوری بودند چگونه از این کلام همین معنا را فهمیدند؟ زیرا از ابن‌عباس روایت شده است که چون آیهٔ « عَلَيْهٰا تِسْعَهَ عَشَرَ » نازل شد، ابوجهل به قریش گفت: مادرهایتان به عزایتان بنشینند! آیا می‌شنوید پسر ابوکبشه به شما خبر می‌دهد که نگهبانان آتش نوزده تن هستند، در حالی که شما جمعیتی انبوه‌اید؟ آیا ده تن از شما ناتوان‌اند از این‌که بر مردی از آنان یورش برند و او را از پای درآورند؟ پس ابوالاَسَد بن اُسَید بن کَلَده جُمَحی — که مردی سخت زورمند بود — گفت: من هفده تن از آنان را برای شما بسنده‌ام؛ شما هم کار آن دو تن را بسازید!» پایان سخن او. اما تو خود می‌بینی که در کلام وی هیچ دلیلی بر ادعایش وجود ندارد؛ گذشته از این، او هر یک از نگهبانان دوزخ را «مرد» نامید، در حالی که واژهٔ «مرد» هرگز بر فرشته اطلاق نمی‌شود، به‌ویژه نزد مشرکانی که خدای متعال درباره‌شان فرموده است: «وَ جَعَلُوا الْمَلاٰئِكَهَ الَّذِينَ هُمْ عِبٰادُ الرَّحْمٰنِ إِنٰاثاً» (زخرف: ۱۹)؛ «و فرشتگانی را که خود بندگان خدای رحمان‌اند، زن و مادینه پنداشتند.»

تفسیر آیهٔ ۳۰ سورهٔ مدثر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیرهای دیگر