تفسیر آیهٔ ۵ سورهٔ جن

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ أَنّٰا ظَنَنّٰا أَنْ لَنْ تَقُولَ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلَي اللّٰهِ كَذِباً » (و ما گمان می‌کردیم که انس و جن هرگز بر خدا دروغ نمی‌بندند). این سخن اعترافی است از سوی آنان به اینکه می‌پنداشتند انسان‌ها و جنّیان در آنچه می‌گویند راست‌گویند و هرگز به خدا دروغ نمی‌بندند؛ از این رو هنگامی که دیدند آنان مشرکند و شنیدند که همسر و فرزند را به خدای متعال نسبت می‌دهند، آن را باور کردند و در گفته‌هایشان از آن‌ها پیروی نمودند و مانند آنان مشرک شدند، تا آنکه قرآن را شنیدند و حق بر ایشان آشکار شد؛ و در این سخن، تکذیبِ مشرکانِ انس و جن از سوی آنان نهفته است.