قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوۡتُ قَوۡمِي لَيۡلٗا وَنَهَارٗا
[نوح] گفت: «پروردگارا! من قوم خود را شب و روز [به سوی تو] فراخواندم؛
تفسیر آیهٔ ۵ سورهٔ نوح، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/71/5/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۵ و ۶ با هم
خدای متعال میفرماید: « قٰالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوْتُ قَوْمِي لَيْلاً وَ نَهٰاراً فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعٰائِي إِلاّٰ فِرٰاراً » (گفت: پروردگارا، من قوم خود را شب و روز دعوت کردم، اما دعوتم جز بر گریزشان نیفزود). گوینده نوح (ع) است و آنچه بدان فراخواند، پرستش خدا، پروا از او و پیروی از پیامبرش بود؛ و دعوتِ شب و روز، کنایه از پیوستگیِ دعوت بدون هیچ سستی و درنگی است.