وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرٗاۖ فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُجۡرِمِينَ
و بر آنان بارانی [از سنگ] باراندیم؛ پس بنگر که فرجامِ مجرمان چگونه بود.
تفسیر آیهٔ ۸۴ سورهٔ اعراف، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۸، صفحهٔ ۱۸۵ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/7/84/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ أَمْطَرْنٰا عَلَيْهِمْ مَطَراً فَانْظُرْ كَيْفَ كٰانَ عٰاقِبَهُ الْمُجْرِمِينَ » (و بارانی [از سنگ] بر آنان باراندیم، پس بنگر که فرجام بزهکاران چگونه شد!). ذکر باراندن در جایی که انتظار یادکرد عذاب میرود، نشان میدهد که عذاب به وسیلهٔ همین باران بوده است؛ و «مَطَر» (باران) نکره آمده تا شگفتیِ کار و شدّت اثر آن را برساند، و خداوند متعال در جای دیگر آن را با این سخن خود تفسیر کرده است:
«وَ أَمْطَرْنٰا عَلَيْهٰا حِجٰارَهً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ مُسَوَّمَهً عِنْدَ رَبِّكَ وَ مٰا هِيَ مِنَ الظّٰالِمِينَ بِبَعِيدٍ» (و بر آن، سنگهایی از گلِ سختِ لایهلایه فروباراندیم، که نزد پروردگارت نشاندار بود، و از ستمکاران چندان دور نیست؛ هود: ۸۳).
و سخن او: « فَانْظُرْ كَيْفَ كٰانَ عٰاقِبَهُ الْمُجْرِمِينَ » (پس بنگر که فرجام بزهکاران چگونه شد)، متوجه ساختن خطاب به پیامبر (ص) است تا خود و امتش از آن عبرت گیرند.