فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دَارِهِمۡ جَٰثِمِينَ
پس زمینلرزه آنان را فراگرفت، و در خانههایشان [به رو درافتاده و] بیجان گشتند.
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۷۸ و ۷۹ با هم
خدای متعال میفرماید: « فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَهُ فَأَصْبَحُوا فِي دٰارِهِمْ جٰاثِمِينَ » (پس لرزشِ مرگبار آنان را فروگرفت، و در خانهشان بر زمین افتاده و بیجان گشتند...) تا پایان دو آیه.
تفسیر آیهٔ ۷۸ سورهٔ اعراف، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۸، صفحهٔ ۱۸۲ تا ۱۸۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/7/78/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
«رَجْفَه» به معنای اضطراب و تکان و لرزش شدید است، مانند زلزلۀ زمین و تلاطم دریا؛ و «جُثُوم» (بر سینه به خاک افتادن) در انسان و پرنده، همانند «بُروک» (خوابیدن بر سینه و زانو زدن) در شتر است.
خداوند در اینجا در بیان سبب هلاکتشان یاد کرده است که «رَجفه» (لرزش شدید) آنان را فراگرفت، و در جای دیگر فرمود:
«وَ أَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَهُ» (و کسانی را که ستم ورزیدند صیحه و بانگ مرگبار فروگرفت؛ هود: ۶۷)، و در جایی دیگر: «فَأَخَذَتْهُمْ صٰاعِقَهُ الْعَذٰابِ الْهُونِ» (پس صاعقۀ عذاب خوارکننده آنان را فروگرفت؛ حم السجده: ۱۷). و صاعقههای آسمانی خالی از صیحهای هولناک نیستند که همراهشان باشد، و این امر نیز غالباً از لرزش زمین جدا نمیشود که نتیجۀ فرود آمدن تکان شدید جوّی بر زمین است. و از سوی دیگر دلها به لرزه درمیآیند و اندامها سست میشوند. بنابراین، ظاهر آن است که عذاب آنان با صاعقهای آسمانی بود که صیحهای هولناک و لرزهای در زمین یا در دلهایشان همراه با آن رخ داد؛ پس در سرزمین خود زمینگیر شدند، یعنی به رو و به زانو بر خاک افتادند.
و آیه دلالت دارد بر اینکه این رخداد با کفرورزیِ آنان و ستم کردنشان بر نشانهای از نشانههای خدا در پیوند بود و هدف از آن نابود کردنشان با عذابی ریشهکنکننده بود؛ و در آیه به چگونگیِ رخ دادنش توجهی نشده است، و بقیهٔ مطالب روشن است.