قَالَ أَلۡقُواْۖ فَلَمَّآ أَلۡقَوۡاْ سَحَرُوٓاْ أَعۡيُنَ ٱلنَّاسِ وَٱسۡتَرۡهَبُوهُمۡ وَجَآءُو بِسِحۡرٍ عَظِيمٖ
گفت: «شما بیفکنید.» پس چون افکندند، دیدگان مردم را افسون کردند و آنان را سخت ترساندند، و جادویی بزرگ پدید آوردند.
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بحث روایی
تفسیر آیههای ۱۰۳ تا ۱۲۶ با هم
آنچه خداوند در کتاب خود از داستان آمدن موسی بهسوی فرعون با آن رسالتی که خدا به او داده بود و او را با معجزهٔ عصا و دست درخشان همراه برادرش هارون تأیید کرد و آوردن آن دو نشانه، سپس گردآوری ساحران به دست فرعون و رویارویی با جادوی آنان، و چیره ساختن معجزهٔ موسی بر سحر آنان از سوی خداوند و ایمان آوردن ساحران حکایت فرموده، در مجموع از آنچه در این آیات آمده فراتر نمیرود. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۱۶ سورهٔ اعراف، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۸، صفحهٔ ۲۱۵ تا ۲۱۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/7/116/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « قٰالَ أَلْقُوا فَلَمّٰا أَلْقَوْا سَحَرُوا أَعْيُنَ النّٰاسِ » تا پایان آیه. سحر در اینجا نوعی تصرف در حواس انسان است تا اموری را درک کند که در خارج واقعیتی ندارند، و پیشتر سخن دربارهٔ آن در تفسیر این سخنِ خدای متعال: «وَ اتَّبَعُوا مٰا تَتْلُوا الشَّيٰاطِينُ عَلَىٰ مُلْكِ سُلَيْمٰانَ» (بقره: ۱۰۲) در جلد نخست کتاب بیان شد. «استرهاب» به معنای ترساندن است؛ معنای آیه روشن است و خداوند در آن، جادوی ساحران را بزرگ شمرده است.