فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانٞ مُّبِينٞ
پس عصایش را افکند و ناگاه اژدهایی آشکار شد؛
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بحث روایی
تفسیر آیه‌های ۱۰۳ تا ۱۲۶ با هم
آنچه خداوند در کتاب خود از داستان آمدن موسی به‌سوی فرعون با آن رسالتی که خدا به او داده بود و او را با معجزهٔ عصا و دست درخشان همراه برادرش هارون تأیید کرد و آوردن آن دو نشانه، سپس گردآوری ساحران به دست فرعون و رویارویی با جادوی آنان، و چیره ساختن معجزهٔ موسی بر سحر آنان از سوی خداوند و ایمان آوردن ساحران حکایت فرموده، در مجموع از آنچه در این آیات آمده فراتر نمی‌رود. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۰۷ سورهٔ اعراف، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۸، صفحهٔ ۲۱۳ تا ۲۱۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/7/107/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « فَأَلْقيٰ عَصٰاهُ فَإِذٰا هِيَ ثُعْبٰانٌ مُبِينٌ » (پس عصایش را افکند، و ناگهان اژدهایی آشکار شد). چنان‌که گفته‌اند، حرف «فاء» جوابیه است؛ یعنی موسی با افکندن عصایش به او پاسخ داد. البته این همان فاء تفریع (بیان نتیجه) است و مفهوم پاسخ‌دادن از ویژگی‌های همین موقعیت فهمیده می‌شود.
«ثعبان» به معنای مار بزرگ (اژدها) است؛ و میان این‌که در اینجا عصا به «ثعبان مبین» (اژدهای آشکار) توصیف شده و آنچه در جای دیگر آمده است: «فَلَمّٰا رَآهٰا تَهْتَزُّ كَأَنَّهٰا جَانٌّ وَلّٰي مُدْبِراً وَ لَمْ يُعَقِّبْ» (قصص: ۳۱؛ و چون دید که مانند ماری کوچک با شتاب می‌جنبد، پشت‌کنان گریخت و بازنگشت)، هیچ ناسازگاری‌ای وجود ندارد. «جانّ» مار کوچک و چالاک است و چنان‌که گفته‌اند، این تفاوت به سبب تفاوت دو ماجراست؛ زیرا ذکر «جانّ» در داستان شبِ طور آمده است و خدای متعال در جای دیگری دربارهٔ همان واقعه می‌فرماید: «فَأَلْقٰاهٰا فَإِذٰا هِيَ حَيَّهٌ تَسْعيٰ» (طه: ۲۰؛ پس آن را افکند و ناگهان ماری شد که به‌شتاب می‌دوید). اما ذکر «ثعبان» در داستان آمدنِ موسی نزد فرعون همراه با نشانه‌های روشن است، آن‌گاه که فرعون از او معجزه خواست.