قَالَ إِن كُنتَ جِئۡتَ بِـَٔايَةٖ فَأۡتِ بِهَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
[فرعون] گفت: «اگر نشانهای آوردهای، چنانچه از راستگویانی، آن را بیاور.»
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بحث روایی
تفسیر آیههای ۱۰۳ تا ۱۲۶ با هم
آنچه خداوند در کتاب خود از داستان آمدن موسی بهسوی فرعون با آن رسالتی که خدا به او داده بود و او را با معجزهٔ عصا و دست درخشان همراه برادرش هارون تأیید کرد و آوردن آن دو نشانه، سپس گردآوری ساحران به دست فرعون و رویارویی با جادوی آنان، و چیره ساختن معجزهٔ موسی بر سحر آنان از سوی خداوند و ایمان آوردن ساحران حکایت فرموده، در مجموع از آنچه در این آیات آمده فراتر نمیرود. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۰۶ سورهٔ اعراف، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۸، صفحهٔ ۲۱۳ تا ۲۱۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/7/106/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « قٰالَ إِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِآيَهٍ فَأْتِ بِهٰا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰادِقِينَ » (فرعون گفت: اگر معجزهای آوردهای پس آن را بیاور اگر از راستگویانی). شرط در آغاز آیه، یعنی سخنش: « إِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِآيَهٍ » (اگر معجزهای آوردهای)، دربردارندهٔ راستگویی موسی (ع) است؛ زیرا اگر او واقعاً معجزهای آورده باشد، در خبردادن از اینکه معجزهای آورده راست گفته است. اما شرط در پایان آیه کنایهای است که نشان میدهد فرعون ادعای او در آوردن معجزه را باور ندارد؛ گویی گفته است: اگر معجزهای آوردهای آن را بیاور، درحالیکه گمان نمیکنم در گفتارت راست بگویی. بنابراین در این دو شرط، هیچ تکراری در کار نیست.