وَأَمَّا عَادٞ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحٖ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةٖ
و اما قوم عاد، با تندبادی بسیار سرد، پرغرّش و سرکش به هلاکت رسیدند؛
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۴ تا ۱۲ با هم
این آیه و آیات پس از آن تا پایان نُه آیه، گرچه برای اشارهٔ اجمالی به سرگذشت قوم نوح، عاد، ثمود، فرعون و اقوام پیش از او و شهرهای واژگون‌شده (قوم لوط) و هلاکت آنان سوق یافته است، اما در حقیقت بیانگر برخی از اوصاف «حاقّه» است؛ و آن وصف اینکه خداوند امت‌های فراوانی را به سبب تکذیب آن نابود ساخته است. ادامه در متن کامل
حاصل معنا این است: «حاقّه» همان حادثهٔ کوبنده‌ای است که قوم ثمود، عاد، فرعون، اقوام پیش از او، شهرهای واژگون‌شده و قوم نوح آن را تکذیب کردند؛ پس خداوند آنان را به مؤاخذه‌ای سخت و فزاینده فروگرفت و با عذابی ریشه‌کن‌کننده نابودشان ساخت. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۶ سورهٔ حاقه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۳۹۲ تا ۳۹۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/69/6/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « وَ أَمّٰا عٰادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عٰاتِيَهٍ » (و اما قوم عاد، با تندبادی بسیار سرد و توفنده و سرکش هلاک شدند). «صرصر» باد بسیار سردی است که وزشی سخت و خروشان دارد، و «عاتیه» از مادهٔ عتوّ، به معنای طغیان، سرکشی و بیرون رفتن از حد فرمان‌برداری و سازگاری است.