تفسیر آیهٔ ۳۴ سورهٔ حاقه

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۳۳ و ۳۴ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « إِنَّهُ كٰانَ لاٰ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ الْعَظِيمِ وَ لاٰ يَحُضُّ عَليٰ طَعٰامِ الْمِسْكِينِ » (او به خدای بزرگ ایمان نمی‌آورد، و بر خوراک‌دادن به بینوا ترغیب نمی‌کرد). «حَضّ» به معنای برانگیختن و تشویق‌کردن است. این دو آیه در مقام بیان علت برای فرمانِ دستگیری و در آتش افکندن است؛ یعنی اینکه او را می‌گیرند و سپس به دوزخ درمی‌آورند و در زنجیر می‌کشند، به این دلیل است که به خدای بزرگ ایمان نمی‌آورد و بر اطعام بینوا ترغیب نمی‌کرد؛ یعنی در کار نیازمندان سهل‌انگاری می‌کرد و به سختی‌هایی که می‌کشیدند اهمیتی نمی‌داد.