سورهٔ ۶۹ · جلد ۱۹ المیزان

تفسیر آیهٔ ۳۳ سورهٔ حاقه

إنه كان لا يؤمن بالله العظيم

سورهٔ ۶۹ · آیهٔ ۳۳

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ

چرا که او به خدای بزرگ ایمان نمی‌آورد،

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۳۳ و ۳۴ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « إِنَّهُ كٰانَ لاٰ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ الْعَظِيمِ وَ لاٰ يَحُضُّ عَليٰ طَعٰامِ الْمِسْكِينِ » (او به خدای بزرگ ایمان نمی‌آورد، و بر خوراک‌دادن به بینوا ترغیب نمی‌کرد). «حَضّ» به معنای برانگیختن و تشویق‌کردن است. این دو آیه در مقام بیان علت برای فرمانِ دستگیری و در آتش افکندن است؛ یعنی اینکه او را می‌گیرند و سپس به دوزخ درمی‌آورند و در زنجیر می‌کشند، به این دلیل است که به خدای بزرگ ایمان نمی‌آورد و بر اطعام بینوا ترغیب نمی‌کرد؛ یعنی در کار نیازمندان سهل‌انگاری می‌کرد و به سختی‌هایی که می‌کشیدند اهمیتی نمی‌داد.

ادامهٔ تفسیر در متن کامل ←

تفسیر آیهٔ ۳۳ سورهٔ حاقه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۴۰۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/69/33/

گزارش خطا در ترجمهٔ این آیه

تفسیرهای دیگر

برو به تفسیر معنوی