إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ
چرا که او به خدای بزرگ ایمان نمیآورد،
تفسیر آیهٔ ۳۳ سورهٔ حاقه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۴۰۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/69/33/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۳۳ و ۳۴ با هم
خدای متعال میفرماید: « إِنَّهُ كٰانَ لاٰ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ الْعَظِيمِ وَ لاٰ يَحُضُّ عَليٰ طَعٰامِ الْمِسْكِينِ » (او به خدای بزرگ ایمان نمیآورد، و بر خوراکدادن به بینوا ترغیب نمیکرد). «حَضّ» به معنای برانگیختن و تشویقکردن است. این دو آیه در مقام بیان علت برای فرمانِ دستگیری و در آتش افکندن است؛ یعنی اینکه او را میگیرند و سپس به دوزخ درمیآورند و در زنجیر میکشند، به این دلیل است که به خدای بزرگ ایمان نمیآورد و بر اطعام بینوا ترغیب نمیکرد؛ یعنی در کار نیازمندان سهلانگاری میکرد و به سختیهایی که میکشیدند اهمیتی نمیداد.