تفسیر آیهٔ ۲۶ سورهٔ حاقه

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۲۵ و ۲۶ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « وَ أَمّٰا مَنْ أُوتِيَ كِتٰابَهُ بِشِمٰالِهِ فَيَقُولُ يٰا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتٰابِيَهْ وَ لَمْ أَدْرِ مٰا حِسٰابِيَهْ » (و اما کسی که نامه‌اش به دست چپش داده شود، می‌گوید: ای کاش نامه‌ام به من داده نمی‌شد، و نمی‌دانستم حسابم چیست!). اینان دستهٔ دوم هستند؛ همان نگون‌بختان و مجرمانی که کارنامهٔ اعمالشان به دست چپشان داده می‌شود، و سخن دربارهٔ معنای آن در سورهٔ اسراء گذشت. آنان آرزو می‌کنند که ای کاش نامه‌شان به آنان داده نمی‌شد و نمی‌دانستند حسابشان چیست؛ این آرزو را از آن رو دارند که عذاب دردناکِ آماده‌شده برای خود را مشاهده می‌کنند.