إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ
«من یقین داشتم که با حسابِ خود روبهرو میشوم.»
تفسیر آیهٔ ۲۰ سورهٔ حاقه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۳۹۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/69/20/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلاٰقٍ حِسٰابِيَهْ » (من یقین داشتم که با حسابرسیِ خود روبهرو میشوم). «ظن» در اینجا به معنای یقین است، و آیه، علّتِ برآیند آیهٔ پیشین را بیان میکند. حاصل این علّتیابی آن است که: نامهٔ من از آن رو نامهٔ دست راست شد و به سعادتم حکم کرد که در دنیا یقین داشتم حسابم را دیدار خواهم کرد؛ از این رو به پروردگارم ایمان آوردم و کارم را به صلاح آوردم.