فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٞ وَٰحِدَةٞ
پس هنگامی که در صور یک بار دمیده شود،
تفسیر آیهٔ ۱۳ سورهٔ حاقه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۳۹۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/69/13/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « فَإِذٰا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَهٌ وٰاحِدَهٌ » (پس آنگاه که در صور یکبار دمیده شود). پیشتر گذشت که دمیدن در صور کنایه از برانگیختن و احضارِ خلایق برای داوری نهایی است. توصیفِ نفخه به «یکبار» (واحدة) اشاره به قطعی بودن فرمان و نفوذِ بیدرنگ قدرت الهی است؛ بدان سان که هیچ سستی در آن راه ندارد تا نیازی به تکرار دمیدن باشد. آنچه از سیاق آیات به ذهن نزدیکتر است، این است که این دمیدن، نفخهٔ دوم است که مردگان را زنده میکند.