فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةٗ رَّابِيَةً
پس از فرستادهٔ پروردگارشان سرپیچی کردند، و خدا هم آنان را به عذابی سخت‌تر و فزاینده گرفت.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۴ تا ۱۲ با هم
این آیه و آیات پس از آن تا پایان نُه آیه، گرچه برای اشارهٔ اجمالی به سرگذشت قوم نوح، عاد، ثمود، فرعون و اقوام پیش از او و شهرهای واژگون‌شده (قوم لوط) و هلاکت آنان سوق یافته است، اما در حقیقت بیانگر برخی از اوصاف «حاقّه» است؛ و آن وصف اینکه خداوند امت‌های فراوانی را به سبب تکذیب آن نابود ساخته است. ادامه در متن کامل
حاصل معنا این است: «حاقّه» همان حادثهٔ کوبنده‌ای است که قوم ثمود، عاد، فرعون، اقوام پیش از او، شهرهای واژگون‌شده و قوم نوح آن را تکذیب کردند؛ پس خداوند آنان را به مؤاخذه‌ای سخت و فزاینده فروگرفت و با عذابی ریشه‌کن‌کننده نابودشان ساخت. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۰ سورهٔ حاقه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۳۹۲ تا ۳۹۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/69/10/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَهً رٰابِيَهً » (پس از فرستادهٔ پروردگارشان نافرمانی کردند و او نیز آنان را به گرفتنی سخت و فزاینده فروگرفت). ضمیر در « فَعَصَوْا » به فرعون راجع است، و نیز به کسانی که پیش از او بودند و به اهالی شهرهای زیرورو شده بازمی‌گردد. مراد از «رسول»، جنس پیامبر است [یعنی پیامبرِ هر یک از آنان]، و «الرابية» به معنای فزاینده است؛ از مادهٔ «ربا یربو ربوه» هنگامی که چیزی فزونی یابد. مقصود از «أَخْذَةً رَابِيَةً»، کیفر سخت است؛ و گفته شده است: کیفری افزون بر دیگر کیفرها، و نیز گفته‌اند: کیفری خارق‌العاده.