تفسیر آیهٔ ۹ سورهٔ حاقه

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ جٰاءَ فِرْعَوْنُ وَ مَنْ قَبْلَهُ وَ الْمُؤْتَفِكٰاتُ بِالْخٰاطِئَهِ » (و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و شهرهای زیرورو شده [قوم لوط] مرتکب خطا شدند). مراد از فرعون، فرعونِ زمان موسی است، و مقصود از «مَنْ قَبْلَهُ» امت‌های تکذیب‌کننده‌ای هستند که از نظر زمانی پیش از او می‌زیستند، و منظور از «الْمُؤْتَفِكَات» آبادی‌های قوم لوط و مردم ساکن در آن‌هاست. واژهٔ «خاطئة» مصدری به معنای خطا و گناه است و مراد از آوردن خطا، به خطا رفتن از راه بندگی است؛ و باقی آیه روشن است.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۴ تا ۱۲ با هم

این آیه و آیات پس از آن تا پایان نُه آیه، گرچه برای اشارهٔ اجمالی به سرگذشت قوم نوح، عاد، ثمود، فرعون و اقوام پیش از او و شهرهای واژگون‌شده (قوم لوط) و هلاکت آنان سوق یافته است، اما در حقیقت بیانگر برخی از اوصاف «حاقّه» است؛ و آن وصف اینکه خداوند امت‌های فراوانی را به سبب تکذیب آن نابود ساخته است. ادامه در متن کامل

حاصل معنا این است: «حاقّه» همان حادثهٔ کوبنده‌ای است که قوم ثمود، عاد، فرعون، اقوام پیش از او، شهرهای واژگون‌شده و قوم نوح آن را تکذیب کردند؛ پس خداوند آنان را به مؤاخذه‌ای سخت و فزاینده فروگرفت و با عذابی ریشه‌کن‌کننده نابودشان ساخت. ادامه در متن کامل