وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ
در حالی که آن جز یادآوری و پندی برای جهانیان نیست.
تفسیر آیهٔ ۵۲ سورهٔ قلم، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۳۸۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/68/52/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۵۱ و ۵۲ با هم
خدای متعال میفرماید: « وَ يَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ وَ مٰا هُوَ إِلاّٰ ذِكْرٌ لِلْعٰالَمِينَ » (و میگویند: قطعاً او دیوانه است! در حالی که آن جز یادآوری و پندی برای جهانیان نیست). متهمکردن پیامبر به دیوانگی از سوی آنان به هنگام شنیدن ذکر، دلیل بر این است که هدفشان طعنهزدن به قرآن و ادعای این بود که از القائات شیاطین است؛ از همین رو، سخن آنان با این بیان رد شد که قرآن چیزی جز پند و یادآوری برای جهانیان نیست.